Hayallere Yolculuk

        Uzun zamandır yazamıyorum, belki aklimi toparlayıp duygularıma bir kılıf giydiremiyorumdur.. Ama Amerika gezimin etkisinden bahsetmemek olmazdı.

Gezi rehberi tadında yazi yazmayı sevmiyorum ben, bu şekilde yeterince bilgi dolu yazı var zaten literatürde, ben hissettiklerimi paylaşabilmek istiyorum...

 Yolculuk yapmayı hep sevdim, yeni yerler görmeyi, farklı insanların hayatinin akışını izlemeyi, hic tanımadığım bilmediğim yerlerde yön duygumu keşfetmeyi hep sevdim. Özgür olmayı seviyorum ben. Tarifsiz bir duygu bu. Gözlerinizi kapatıp kendinizi sarı yaprakların  üstünde yürüdüğünüz geniş bir sokakta hayal edin, her yerde renkli ışıklar , yılbaşına hazırlanan evler, mesafe sorunu olmadan koca bir alana yerleşmiş caddeler... Bir keman sesi gelsin sonra kulağınıza , fonda en sevdiğiniz şarkı...Hayatinizin küçük bir bölümünde de olsa rahatlamışsınız yürüyorsunuz , özgürce soğuk havayı hissediyorsunuz... Hiç bir yere yetişme kaygınız yok, ani yaşıyorsunuz, renkli hayatlara bakarken zaman ne de hızlı geçiyor... Hayallerime dalıyorum, ne de özlemişim hayal kurmayı...

Ben işte bu hissi seviyorum...